پری نوشت

همیشه نزدیک‌های عید نوروز که می‌شد منتظر بودیم نوارهای وی‌اچ‌اس شوهای نوروزی هم برسد و ببینیم هایده، مهستی، ویگن، حمیرا، عارف، مارتیک، لیلا، شهره، فتانه، ستار، شهرام‌شب‌پره ، اندی و کوروس  و بعدترها بلک‌کتز با پیروز و دیوید، سندی، شهرام کاشانی، منصور، مهرداد آسمانی و … در سال‌نو برای ما تشنه‌گان موسیقی، شعر، ترانه و رنگ چه دارند، داریوش و ابی آن‌چنان اهل شوهای نوروزی نبودند و حضورشان کم‌رنگ بود، گوگوش هم که در ایران بود. من عمو نوروز و حاجی فیروز را از طریق همین شوهای نوروزی تولید لس‌آنجلس شناختم با تئاترهای بهمن مفید، مرتضی عقیلی و شهناز تهرانی، و رقصِ ایرانی را هم از جمیله و محمد خردادیان.

نوارهای وی‌اچ‌اس شوهای نوروزی به صورت قاچاق وارد ایران می‌شد و صدها هزار نسخه از آن‌ها کپی و پخش می‌شد، و با بدترین و پائین‌ترین کیفیت تصویر و صدا به دست‌ ما می‌رسید. عادت داشتیم به نوارهای کپی، دیدن تصاویر بد کیفیت و رنگ و رو رفته با صداهای ضعیف و به اصطلاح هوا دار. ولی ما همان شوها را یک سال تمام بارها تماشا می‌کردیم تا عید نوروز بعدی از راه برسد. حتی فامیل دستگاه‌های ویدئوی خود را که لای پارچه پیچانده بودند تا همسایه‌های آنتن! نبینند، به همراه نوار ویدئو خام می‌آوردند تا وصل کنیم به دستگاه ویدئوی خودمان و برایشان از این شوهای نوروزی کپی یا به اصطلاح آن روزها ضبط کنیم. یادم هست که یکی از این‌ آقاهایی که فیلم و شو می‌فروخت و به «علی فیلمی» معروف بود، می‌گفت: “برای این‌که بتوانیم این نوارهای ویدئو را وارد ایران کنیم، حلقه‌های نوار را از داخل کاست فیلم در می‌آوریم و داخل قاب ساعت دیواری یا داخل کیسه‌ی جارو برقی می‌گذاریم!”

آن روزها سی‌دی رواج نداشت، دی‌وی‌دی‌ نبود، اینترنت نبود، شبکه‌ی تورنت، یوتیوب و انواع و اقسام فرمت‌ها هم نبودند، فقط نوارهای بتامکس و وی‌اچ‌اس با فرمت‌های پال و سکام بود و اگر پول‌دار بودی و امکانات داشتی ‌می‌توانستی فیلم‌هایی با فرمت ان‌تی‌اس‌سی هم ببینی! تازه اگر پیدا می‌کردی!

بعضی وقت‌ها دلم برای محدودیت‌ها و امکانات آن‌روزها تنگ می‌شود.

حرف

حرفِ من، واروژان، شهیار قنبری

و باد خواهد آمد، دیر یا زود، و حرفِ ما را با خود خواهد بُرد.

زان پس، سپیدار به خاک، شاپرک به شمع، ماهِ عاشق به پلنگ، گیاه به نور و ماهی به آب، خواهد گفت: این حرف، حرفِ ما بود، کاش ما آن‌را زودتر گفته بودیم.

*

اجرایی کم‌یاب از ترانه‌ی جاودانه‌ی «حرف» با صدای «گوگوش» را بشنوید:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

یکی بود، یکی نبود

به جزء صدا، هیچی نبود

صدا، صدای مخملی

نه یک صدای بدلی

به رنگِ ناب ِ خاطره

دو ماهی و دو پنجره

یه پل به روی رودِ گل

هم‌بازیِ یه قل دو قل

صدا، صدای قدغن

فریادِ جادوییِ زن

نور ِ عزیز ِ شب‌شکن

هق‌هق ِ سرزمین ِ من

صحنه‌ی ما، غزل‌پوش

صدا٬ صدای گوگوش

*

+ متن از بزرگ مردِ ترانه شهیار قنبری

+ عکس‌ از علی مهاجر، شب‌آواز ردِ پای خاطره‌ی دبی؛ ۸/آذر/۸۸

آلبوم «مایه‌ی ناز» با آواز سالار عقیلی و نوازندگی پیانوی حریر شریعت‌زاده، دارای سیزده قطعه صوتی و دو قطعه‌ی تصویری (ای امید دل من کجایی و سبکبار) می‌باشد و در دو سی‌دی با طراحی و بسته‌بندی بسیار عالی از طرف شرکت آوای باربد در پائیز ۱۳۸۸ منتشر شده است. آلبوم «مایه‌ی ناز» بازخوانی ِ بعضی از آثار ِ استادان قدیم موسیقی ایران نظیرِ پرویز یاحقی، منوچهر همایون‌پور، عبدالحسین برازنده، نصرالله زرین‌پنجه، روح‌الله خالقی و امیر جاهد است.

یکی از تصنیف‌های مورد علاقه‌ی من در آلبوم «مایه‌ی ناز» تصنیف «ای امید دل من کجایی» است، که آهنگ از پرویز یاحقی و کلام از اسماعیل نواب صفا می‌باشد.

این تصنیف زیبا و دلنشین را بشنوید:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

کپی (دزدی) نکنیم. آلبوم‌های موسیقی را به صورت اصل تهیه کرده و حق ِ صاحبِ اثر را پرداخت کنیم و با این‌کار آرشیو موسیقی ِ خود را دیدنی‌، شنیدنی و ماندگار کنیم.

وب‌سایت رادیو NPR یک نظر سنجی برای انتخاب بهترین صداهای تاریخ برگزار کرده است و نام ِ استاد محمدرضا  شجریان هم در میانِ ۱۲۶ نامزد این نظر سنجی قرار دارد. نتایج این نظرسنجی در ژانویه ۲۰۱۰ اعلام می‌شود. برای دریافت اطلاعات بیشتر و شرکت در این نظر سنجی به این صفحه بروید.