همین الان، همین الان، گوگوش در همین نزدیکیها آواز میخواند، همین الان که من دارم این کلمهها را مینویسم. گوگوش در کنارِ خلیج فارس «ماه پیشونی»، «دریایی»، «هجرت» و همهی آن ترانههای ناب را میخواند. آره، من اینجا توی اتاقم نشستهام و همین الانِ الان، شبآواز هشتم آذر برگزار میشود. همین الان گوگوش میخواند، صدا و وجودش را حس میکنم. وای! فکر کن؟
تو از کدوم قصهایی؟ که خواستنت عادته، نبودنت فاجعه، بودنت امنیته…
اولین خبر، بهترین خبر: بانوی هزار هزار ترانه، گوگوش عزیزم قرار است در تاریخ یکشنبه ۸/آذر/۸۸ یک شب آوازی دیگر از مجموعه تورهای کنسرت ِ رد ِ پای خاطره را در سالن ِ شیخ رشید شهر ِ دبی برگزار کند. یعنی روزی میرسد که من هم گوگوش عزیزم را از نزدیک ببینم؟
دومین خبر، خوبترین خبر: «محاکمه در خیابان» تازهترین اثر ِ مسعود کیمیایی از چهارشنبهی همین هفته در سینماها اکران میشود. فیلمهای کیمیایی همیشه برایم یادآوار ِ صفهای طولانی است که برای آثارش تشکیل میشد، امیدوارم برای این اثر هم اینطور شود. یادم میآید در هجدهمین جشنواره فیلم فجر برای تماشای فیلم ِ «اعتراض» حدود ِ ۱۲ ساعت در صف ِ سینما صحرا ایستادیم، آخرش هم به دلیل ِ خستگی ِ فراوان و خوابآلودگی فیلم را نصف و نیمه دیدم.
سومین خبر، بدترین خبر: مهدی نوربخش کارگردان فیلمهای «رای باز» و «عاشق مترسک» امروز بر اثر سکته قلبی در ۴۳ سالگی در گذشت. من فیلم ِ «رای باز» را در بیست و یکمین جشنواره فیلم فجر دیدم، اثری که به صورت دیجیتال و سیاه و سفید فیلمبرداری شده بود، بازیگران این فیلم رضا کیانیان، مجید مشیری و شهره سلطانی بودند و به خاطر موضوع خاصاش که گوشهایی از مشکلات ِ اجتماعی ِ شهر تهران را نشان میداد، توقیف شد و هیچ وقت به اکران عمومی در نیامد.