پری نوشت

حدود سه هفته بود که به اینترنت دسترسی نداشتم، و برای من که سه سال مشترک ADSL بودم، یک مقدار این زمان طولانی بود! خصوصاً این‌که این‌روزها اتفاق‌های خوب هنری زیاد می‌افتد و من نگران بودم که  شب ِ عیدی بدون ِ اینترنت بمانم!

حالا چرا سه هفته اینترنت نداشتم؟ به خاطر قیمت‌های بالای شرکتی که مشترک آن بودم ، مثلاً اینترنت ۶۴kbps نامحدود، ماهیانه ۲۰ هزار تومان! ۱۲۸kbps نامحدود، ماهیانه ۳۰ هزار تومان! ۲۵۶kbps نامحدود، ماهیانه ۵۰ هزار تومان! ۵۱۲kbps نامحدود، ماهیانه ۱۲۰ هزار تومان!

سرویس‌های حجمی هم با شرط و شروطی عجیب و غریب،  مثلاً باید ۳۰ هزار تومان ودیعه بگذارید و با پرداخت ماهیانه ۱۸ هزار تومان، اینترنت ۲۵۶kbps + دو گیگا بایت پهنای باند داشته باشید!

من هم تصمیم گرفتم بعد از چهار سال (یک سال Dial-up + سه سال ADSL) که مشترک این شرکت اینترنتی بودم، کاسه و کوزه‌ام را جمع کنم و از شرکتی دیگر با قیمت‌های متعادل‌تر اینترنت بگیرم!

بعد از آماده کردن مدارک لازم، پُر کردن فُرم‌های گوناگون و امضاء تعهدهای مربوط به قانون جرایم رایانه‌ایی! در یک شرکت دیگر با پرداخت ماهیانه ۲۰ هزار تومان، اینترنت ۵۱۲kbps با ۳ گیگا بایت پهنای باند دریافت کردم و هیچ وقت وضعیت اینترنت در ایران را با هیچ کجای دنیا مقایسه نمی‌کنم.